Bu görselde gelinlik bir manken üzerinde tam karşıdan sergileniyor; böylece yüz, poz ve aksesuarlar yerine oranlar öne çıkıyor. Kalp biçimli yaka, dar dantel askılarla omuzlara bağlanıyor ve bedendeki yoğun, yapraklı yüzey sivri bir bel hattına doğru iniyor. Bunun altında başlayan açık fildişi etek, geniş fakat büyük ölçüde süssüz kıvrımlarla zemine yayılıyor. İnce duvak mankenin arkasından çıkarak iki yanda uzun, saydam şeritler oluşturuyor; dantel kenar yalnızca alt bölümlerde belirginleşiyor. Ahşap raf, seramik objeler, açık gri duvar ve sıcak zemin sade bir çalışma odası hissi veriyor.
Yoğun beden ile temiz etek arasındaki ayrım, danteli yüz ve bel çevresinde tutmak isteyenler için kullanışlı bir ilhamdır. Baştan aşağı aplikeli bir modele göre alt bölüm daha ferah görünür ve duvağın ince çizgisi kaybolmaz. Ancak keskin biçimde biten beden, bel yerleşimini görsel olarak güçlendirdiği için otururken ve dönerken birleşim noktasının nasıl davrandığı denenmelidir. Manken sunumu simetriyi değerlendirmeyi kolaylaştırsa da hareket, ten tonu ve gerçek duruş hakkında bilgi vermez. Bu nedenle benzer bir düzen seçildiğinde duvağın omuzlardan kayıp kaymadığı, eteğin ön uzunluğu ve dantel askıların konumu giyilebilir bir prova örneğiyle ayrıca kontrol edilmelidir.
